Το Ρουσφέτι στην Ελληνική κοινωνία (από την Τουρκική Rüşvet: δωροδοκία .) αναφέρεται στην πρακτική της (συχνά αναξιοκρατικής) εύνοιας κάποιων ατόμων εις βάρος άλλων, ενίοτε με σκοπό την εξαγορά υπηρεσιών. Για παράδειγμα, η «πώληση» ψήφων σε πολιτικούς που αποσκοπούν να κατέβουν σε εκλογές με σκοπό την πρόσληψη στο δημόσιο. Φυσικά, οι έννοιες «πωλητής» και «πελάτης» στην προκειμένη έννοια μπορούν να παρθούν αντίστροφα, π.χ. η πώληση θέσεων με σκοπό την αγορά ψήφων· η έννοια «ανταλλαγή» ίσως να είναι κοντινότερα στην έννοια. Υπό αυτήν τη σκοπιά το Ρουσφέτι μπορεί να αποτελεί μορφή δωροδοκίας.
Σχετική έννοια στην καθομιλουμένη είναι το μέσον, βύσμα, άκρη ή δόντι, η οποία αναφέρεται στο άτομο το οποίο έχει την δυνατότητα να κάνει την χάρη. Mέσον μπορεί να υπάρχει και χωρίς αντάλλαγμα (π.χ. την «πώληση» ψήφων), τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα ή συνειδητά. Το φακελάκι είναι ελαφρώς συγγενική έννοια που αναφέρεται στο ποσό που ανταλλάσσεται κατά τον χρηματισμό παρόχων υπηρεσιών με σκοπό την ευνοϊκή μεταχείριση (συνήθως ακούγεται για τον χώρο τις ιατρικής περίθαλψης).
Άλλη σχετική έννοια είναι η ρουσφετολογία.
Αναρτήσεις
Η κατάσταση είναι ελεεινή , διότι όλα ξεκινάνε από το εξής κακό , ότι κανείς δε σέβεται το γεγονός πως ζει σε μία χώρα , στην οποία γεννήθηκαν όλα τα δημοκρατικά ιδεώδη απο τα οποία απορρέει ο σεβασμός της ατομικότητας αλλά σε συνδυασμό πάντα με το σεβασμό της συλλογικότητας . Σε μία κοινωνία δημοκρατική , όπου υπάρχει η ελευθερία της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών της , πρέπει να υπάρχει η διάκριση μεταξύ δικαιώματος συλλογικού και - ατομικού όπως και υποχρέωσης. Όταν προσβάλεται το συλλογικό έναντι του ατομικού παύουμε να μιλάμε για οποιαδήποτε έννοια αξιοκρατική και αξιακή ελευθερία ιδεών . Και φυσικά όλα ξεκινάνε από το σπίτι , τη γενικότερη ποιότητα μόρφωσης των μελών μιας κοινωνίας , την ξεκάθαρη εικόνα ενός ατόμου ,το οποίο πάνω από όλα είναι πολίτης , ανηκει σε ένα σύνολο , οφείλει να το σέβεται , πρέπει να υπακούει σε κάποιους νόμους , διαφορετικά το να κάνει ό,τι γουστάρει ως διαφθορέας ή διαφθειρόμενος το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργεί πρόσχαιρη ατομική ευημερία , μόνιμη βλάβη του δημοκρατικού πολιτεύματος και συνάμα μόνιμη δυσαρέσκεια μεταξύ των πολιτών , οδεύοντας , αναπόφευκτα σε ανεπανόρθωτη κρίση .
ΑπάντησηΔιαγραφήKAΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
ΑπάντησηΔιαγραφή